Liczba mnoga – część I

Liczbę mnogą rzeczownika tworzy się przede wszystkim poprzez dodanie odpowiedniej końcówki. Podstawowe końcówki liczby mnogiej to -лар, -дар i -тар. Ich dobór zależy od ostatniej głoski w temacie rzeczownika. Podobnie jak inne afiksy, końcówki liczby mnogiej podlegają harmonii samogłosek, co sprawia, że wariantów jest 12. Być może ta mnogość końcówek wydaje się zawiła, lecz łatwo się do niej przyzwyczaić i po pewnym czasie tworzenie liczby mnogiej staje się intuicyjne. Czytelników, zwłaszcza znających turecki, zapewniam, że nie ma się czego bać.

Więcej

Kirgiski i jakucki – w poszukiwaniu podobieństw (część II)

Wracam do podobieństw kirgisko-jakuckich – tym razem na przykładzie konkretnych słów. Wiele z nich brzmi prawie identycznie, a różnica wynika z fonetyki. Niektóre słowa o podobnym brzmieniu i pochodzeniu delikatnie różnią się znaczeniem. Większość słów jakuckich na potrzeby przykładów zaczerpnęłam ze wspomnianej już książki „Jakuck. Słownik miejsca” Michała Książka.

Więcej

Kirgiski i jakucki – w poszukiwaniu podobieństw (część I)

Jakuci (Sacha) są najdalej wysuniętym na północny wschód narodem turkijskim, sąsiadującym z narodami tunguskimi i paleoazjatyckimi. Niedawno przeczytana książka Michała Książka (nomen omen!) „Jakuck. Słownik miejsca” sprawiła, że chcę poświęcić im kilka słów i zastanowić się nad podobieństwami i różnicami jakuckiego i kirgiskiego.

Więcej

Kirgiz, Koreańczyk – dwa bratanki, czyli teoria ałtajska

Korea

Do poruszenia tego tematu skłonił mnie… prezydent Kirgistanu Ałmazbek Atambajew. Rzecz jasna, nie osobiście. Czytając informacje o jego wizycie w Korei Południowej zwróciłam uwagę na to, w jaki sposób podkreślał powiązania kirgisko-koreańskie. Powiedział mianowicie: „My, Koreańczycy i Kirgizi, wywodzimy się z ałtajskiej grupy językowej, mamy wspólną praojczyznę”. Czy miał rację?

Więcej

Szyk części zdania w językach turkijskich

Jedną z najpopularniejszych w językoznawstwie typologii syntaktycznych jest podział języków na podstawie szyku podstawowych części zdania: podmiotu (ang. subject – S), orzeczenia (verb – V) i dopełnienia (object – O). W niektórych językach pozycja tych elementów jest stała, a jej naruszenie zmienia znaczenie zdania. Inne języki dopuszczają większą dowolność, lecz mimo to dominuje w nich jeden model szyku.

Więcej